Sancısız Doğum

Dünyanın en kozmopolit kentlerinden Sidney'in batısında, St. Marys'te sevimli bir ragbi stadındayım. Sahada Türkiye ve Japonya var. Yerel Ragbi Lig otoritesi NRL'in desteklediği ve Uluslararası Ragbi Lig Federasyonu'nun (RLIF) gözetimindeki turnuvanın grup maçı bu. 11 ülkenin yer aldığı organizasyonun adı, Emerging Nations World Champs. Yani, Gelişmekte Olan Ülkeler Dünya Kupası... Sidney'de önemli bir kitlesi bulunan Türk diyasporası sosyal medyadan iyi organize olmuş; çünkü tribünde din adamından büyükelçilik görevlilerine kadar 400 kişi var. Üstelik de hiç durmayan yoğun yağışa rağmen... Maçların internetteki canlı yayınının 70 bin izleyiciye ulaşması ve stada gelen Sidneyli Türklerin ilgisi oyuncuları ve yöneticileri memnun etmiş görünüyor.

Konu ragbi olunca, 2019'da Dünya Kupası düzenleyecek olan Japonya'nın Türkiye'yi lime lime edeceğini düşünebilirsiniz. Ama sahadaki oyunun adı ragbi lig, yani 'öteki' ragbi.

Avrupa'da yaygın olan ve World Rugby'nin yönettiği ragbi, 'union' kurallı oyun. Orada Türkiye resmi olarak var ama geçmişi pek yok. Ragbi Lig'de ise Sidney'deki organizasyon, dünya ülkeler klasmanında sıralaması dahi olmayan Türkiye'nin ilk resmi turnuvası.

İlk maçında ragbi kültürüne sahip Solomon Adaları'nı 30-22 yenen Türkiye, Japonya önünde ise tarihi bir skor elde etti: 60- 0. Maçta tam 10 try bulan Türkiye'de Ali Bökeyhan Sürer, üç try ve yedi golle takımın skor yükünü çeken isimdi.

Grupta iki galibiyetle 5-8 arası klasmanda oynama hakkını elde eden Türkiye, daha sonra dünya sıralamasının 27. sırasındaki Filipinler'e 29-16 kaybetti. Son maçında ise Vanuatu'yu uzatmadaki altın skorla 27-26 devirerek ilk kez çıktığı uluslararası arenada dört maçta üç galibiyetle yedinci sırayı aldı.

Turnuvada oynayan ekipler arasında sürpriz başarısıyla ve renkli tribünleriyle hayli ilgi gören bu takımın destekçisi, Avustralyalı Türk iş insanı Bekir Kılıç. Takımın yönetici takımında menajerliği üstlenen Gürol Yıldız ve yardımcısı Julien Treu ile birlikte teknik patron Scott Hartas, antrenör Yusuf Dağdanaşar ve pazarlamaya bakan Tarık (Derek) Özen bulunuyor. Emerging Nations'ta oynayan takımın nasıl oluştuğunu Bekir Kılıç şöyle anlatıyor:

"Sidney'de polis olan arkadaşım (aynı zamanda takımın oyuncularından) Ethem Coşkun daha önce Rodos'taki Türkiye-Yunanistan gösteri maçında oynamış. Bana Türkiye'de ragbi ligin hiç bilinmediğinden bahsetti ve Emerging Nations'ta oynamak için gerekli şartları araştırdığını söyledi. Uluslararası federasyonun incelemesi sonrasında gerekli izinler alındı ve bir takım oluşturduk. Bu noktada Türkiye Ragbi Lig Birliği'ndeki iki arkadaşımız; Gürol Yıldız ve Julien Treu, işin Türkiye ayağını üstlendiler. Oradaki yetkililerle görüştüler ve buraya gelecek oyuncuların belirlenmesi işini yaptılar. Yani her şey altı ay önce başladı ve bugün buraya geldik."

Takımdaki 33 ismin büyük bölümünü Avustralya'da yaşayan ve kökeninde Türk bağlantısı bulunan gençler oluşturuyor. Bu isimler arasında Avustralya 21 Yaş Altı Milli Takımı'nda oynayan Canberra Raiders oyuncusu Emre Güler de var, vakti zamanında biraz ragbi yapmış ama şimdi ara sıra sahaya çıkan yarı zamanlı isimler de... Babaları Aborjin, anneleri Türk olan üç Salman-Cochrane kardeş (Jaydin, Aydın ve Presley) İngiltere'den gelen Süper Lig takımı Salford'ın oyuncusu Jansin Turgut da ekibin bir parçası. Avustralya Türkleri arasında oluşturulan bu kadroya Türkiye'de henüz iki yıl önce başlayan ligin iddialı ekibi Kadıköy Bulls'tan dört, Fransa ve Almanya'da ragbi oynayan gurbetçilerden iki kişi eklendi. Böylece tarihin ilk 'Türkiye Ragbi Lig Milli Takımı' ortaya çıktı.

Takımın antrenmanlarını yaptıran 29 yaşındaki Yusuf Dağdanaşar, doğup büyüdüğü Sidney'de küçüklüğünden beri bu sporun içinde. Beden eğitimi öğretmenliği yaptığı için artık maç oynamaya vakti olmuyor. Yusuf, takım için elini taşın altına sokanlardan biri:

"Bekir Abi ve Gürol Abi'yle bu proje sayesinde tanıştık. Ben daha önce Parramatta'da oynadığımı ve çalıştırdığım Maryland's High School takımının eyalet şampiyonluğu elde ettiğini anlattım. Buradaki Türk toplumunu heyecanlandıracak bir projeye seve seve katılacağımı belirttim ve birlikte bu işe giriştik. Sadece 6-7 haftada yarım yarım antrenmanlar yaparak buraya geldik." Takımın oluşmasından sonra sıra Türkiye'den gelecek isimlerin belirlenmesine gelmiş. Bu kıta aşırı operasyon için gereken bütçeyi ise Avustralya Türk toplumu sağlamış. Projenin pazarlama işleriyle ilgilenen Tarık Özen'in sosyal medyayı harekete geçiren kampanyasıyla Sidney'deki Türk toplumuna ulaştıklarını anlatan Kılıç, "Türkiye'den ve Avrupa'dan gelen oyuncular için gereken para burada toplandı. Sponsorumuz Pro IT firması ve cebinden 10 dolar, 20 dolar veren insanlar sayesinde takımımızın turnuvaya katılmasını sağladık" diye konuşuyor. Menajer Gürol Yıldız, milli takımın başarısının gelecekte Türkiye'deki ragbi ligin gelişimine katkı yapacağı gibi Avustralya'daki toplumda da kaynaşma yarattığını söylüyor. "Avustralya'daki Türk toplumunu çoluk çocuk bu maçlara getirebilirsek amacımıza ulaşmış olacağız. İlk adımı gerçekleştirdik. TRL (Türkiye Ragbi Lig Birliği) olarak artık bunu geliştirmek için uğraşacağız."

Yoğun iş programına rağmen iki haftasını takımdaki gençlerle birlikte geçiren genel menajer Bekir Yıldız, ekibin yarattığı havayı "Bazı oyuncularımızın daha önce hiç Türk arkadaşı bile olmamış ama şimdi maç içinde 'çak' yapıyorlar, birbirlerine sarılıyorlar, galibiyeti kutluyorlar. Görmek istediğim ve hepimizi heyecanlandıran şey de bu" diye ifade ediyor.

Diyasporada yeşeren ilk ragbi lig milli takımının uluslararası arenaya girişi görkemli oldu. Ama devamının gelmesi, TRL'in Türkiye’deki başarısına ve bu sporu sevdirmesine bağlı. Bir bakıma ateş Sidney'de yandı ama ışığının mutlaka İstanbul, Ankara, Eskişehir'i ısıtması gerekiyor. Aradaki 12 bin kilometreye rağmen...